Rola państwa w rozwoju osobistym jednostki

Rola państwa w rozwoju osobistym jednostki

Filozof i prawnik Albert Kitzler uważa, że niestrudzone dążenie twórcze Goethego ma swoje korzenie w stale rozwijającym się, zarówno wewnętrznie i zewnętrzne, pędzie edukacyjnym. Edukacja stała się poszerzeniem wiedzy i jednocześnie kształtowaniem własnej osobowości.
„Wypełniając tę ideę, stałem się osobą spełnioną i szczęśliwą. Traktowałem ją jako maksymę życia”, pisze Albert Kitzler.
Każdy ma prawo do swobodnego rozwoju swojej osobowości, pod warunkiem, że nie narusza praw innych.
(Artykuł 2 Konstytucji Republiki Federalnej Niemiec)
Grecki poeta Pindar łączy ideę edukacji z wyjątkową osobowością każdej osoby i wskazuje, że można to osiągnąć jedynie poprzez stałą interakcję z praktyczną pracą i zdobytymi doświadczeniami. To jedyny sposób, w jaki możemy dotrzeć do własnego wnętrza.

Polemika z założeniami nt.motywacji pokolenia urodzonego po 1990r.

Filozoficzne podejście

„Przeszedłem długą drogę z wieloma karkołomnymi wydarzeniami, zwrotami akcji i śnieżyc, aby wypełnić słowa Pindara. Jednak nie widać końca tej drogi i wydaje się, że ta otwarta nowa i rozwijająca się ciągle droga polega na zdobywaniu nowych doświadczeń dla siebie i dla świata, na szukaniu prawdziwego przeznaczenia człowieka”, kontynuuje Albert Kitzler.
Kitzer podkreśla, że państwo musi stworzyć jak najwięcej możliwości dla rozwoju osobistego jednostki i dla jak największej ilości obywateli.
Jest to element, który umożliwia stworzenie podstawowego prawa do wolnego rozwoju osobowości. Wolny rozwój oznacza, że każda jednostka ludzka może kierować swoim własnym wewnętrznym i zewnętrznym życiem i decydować o swojej przyszłości. Rolą państwa jest skonstruowanie jak najlepszych warunków ekonomicznych i społecznych dla takiego rozwoju.
Państwo musi się otworzyć na różne pola działalności dla rozwoju osobistego jednostki, aby mogła ona wykorzystać swój potencjał i znaleźć szczęście. Ważnym elementem jest również wolność, która powinna być bezwarunkowa i nieograniczona w takich granicach, żeby każdy mógł swobodnie rozwijać swoją osobowość. Może to jednak zrobić tylko wtedy, gdy państwo zagwarantuje to podstawowymi prawami.
Filozof i poeta chiński Zhuangzi powiedział: „Jeżeli człowiek nad sobą panuje, a nie może się rozwijać, to znalazł się w tarapatach”.